Handicap

Dh lama x rase begitu sejak perubahan yg berlaku...tp, its happen pg td..

Handicap ape mende la kan...huhu...ala...handicap tang jge anak je...hehe... dedulu kan mse dok ngan parent aku sll sgt rase xcukup napas... blk kje mmg bsilat uruskan aidid ni... yela, smpai pon dh lewat ptg dlm kurang sejam dh nak maghrib kan...time tu la nk kene mandikan aidid nak kasi makan(hat plg stress...mau sejam suap mkn...tu pon nasib2 la kalo die telan...tp, kebanyakkan die luek kan blk...grrrr...), pas settle je aidid terus plak bgegas nk siapkan diri sendr plak nk solat maghrib bgai... stress lg sbb xde org leh tgk kan aidid time aku nk g mandi... dh la pulak aidid jenis kuat melalak...br angkat bontot nk tgglkan die jap dh melalak... en hubby waktu 2 keje die memanjang blk lmbt... nk harapkan mak abah lak...time ni dorg dh surrender...

Bile dah pindah...anak2 k.ipar aku jage...bab menjage diorg mmg dh senang sbb bile aku blk anak2 dh siap mandi dh siap bg makan...en hubby plak dh tukar keje...so, sll blk ari cerah lg la...kkdg je blk lmbt tp, aku xstress la dah time nk mandi n solat maghrib sbb ade org tgk2kan anak aku...tp, yerla bsilat tang lain la plak kan...nk kene masak pulak...huhu...

So, cite pg td... since bsiaran dr umah mak ni en hubby kuar awal...kul 6.15 dh gerak...aku kul 6.40 br nk bgn...hewhewhew....pas susukan arsyad la...si arsyad ni pulak time2 ni mmg dh bgn...die ni mmg ari2 bgn awal cenggini la... so, angkat die bwk g bilik mak...tgk2 mak aku xde...pegi surau la tu...haih...dh rase handicap yg kecil...i don't like tggl anak yg dh buntang mata tanpa pengawasan u...memikirkan subuh pon dh nk abis...aku tpakse tgglkn je arsyad kat sblh aidid yg tgh tdo(letak atas toto kat lantai je la...letak atas katil kang mau si arsyad ni terjun plak...) pintu aku rapatkn tp xla smpai ttutup betol2...tgh2 mandi...adoii...xtenteram plak..bile dr kejauhan dgr arsyad menangis xhingat punya...die pnjat katil pastu tjatuh ke...ker aidid tjage pastu bukak pintu...risaunye sbb pintu bilik ngadap tangga turun bwh...kot kang jatuh tangga plak...'ya Allah, takutnye...xleh nk pikir byk so, dlm bilik air pon dok la dlm mintak anak aku dilindungi...' cpt2 sudahkan mandi amik wuduk sume...blari2 la aku g bilik...tgk bilik masih ttutup...lega la sket...bukak pintu...budak dompot tu pon terus menjengahkan diri meluru kuar dr pintu tu...time ni xdgr nangis dh tp, hidung n mata dh berair...alololo...cian die..nangis kan td...;p

So, kalo camni dh rase xsesuai kalo nk tggl balik bersama emak...Skali skala ok la kan...hewhewhew...mak pon sembg ngan akak aku kata pdn muka kat diri senirik la kot...nk sgt jaga cucu mgg ni...hehe...benornye mak aku nk jge aidid je...tp, aku kesian la kat aidid xde kawan kan...time weekend aritu yela ami(pakcik) n amati(makcik) die ada melayan...tu pon mse ktorg smpai aritu br pas nangis sbb ami die nk blk dh...ami die kesian tpakse bwk le round nek kete dlu...elok smpai umah mak blk ktorg pon smpai...brla happy jumpe arsyad... ami die usik nk bwk blk arsyad, si aidid leh nangih smpai guling2 xbg...hehe... bgsla syg adik...